Podstawowe zagadnienia psychoterapii Gestalt
O kursie
Większość materiałów o Gestalcie krąży wokół tych samych, intuicyjnych pojęć: tu i teraz, świadomość, kontakt. Zespół badaczy ze Swinburne University of Technology w Australii: Madeleine Fogarty, Sunil Bhar i Stephen Theiler w serii badań (m.in. w British Gestalt Journal oraz Psychotherapy Research) metodą Delphi skonsultował się z ponad sześćdziesięcioma międzynarodowymi ekspertami terapii Gestalt. Celem było wskazanie, co dokładnie sprawia, że terapia jest Gestaltem nie tylko z nazwy, ale w praktyce sesji.
Efektem tej pracy jest z jednej strony osiem kluczowych obszarów wyłonionych w konsensusie ekspertów, a z drugiej naukowo zwalidowane narzędzie Gestalt Therapy Fidelity Scale (GTFS): od pierwotnych 35 wskaźników klinicznych, poprzez konsensus ekspertów, do finalnej, spójnej i mierzalnej skali 21 itemów.
Ten kurs nie jest bezpośrednią implementacją GTFS, a programem zbudowanym wokół tego, czym Gestalt faktycznie jest w pracy klinicznej, potwierdzonym przez to, co międzynarodowa społeczność badaczy i praktyków uznała za fundament tej metody. Świadomość, dialog, fenomenologia, praca w tu i teraz, ucieleśnienie, wrażliwość na pole, proces kontaktowania i praktyka eksperymentalna. Te osiem obszarów przewija się przez cały program jako żywa tkanka, nie jako sztywna struktura.
Czego się nauczysz
Każda lekcja łączy solidne podstawy teoretyczne z praktycznymi przykładami z sesji terapeutycznych, ćwiczeniami do pracy własnej, quizami sprawdzającymi zrozumienie oraz odniesieniami do literatury. Zamiast uczyć się Gestaltu jako zbioru technik, przećwiczysz myślenie w tym paradygmacie i zrozumiesz, dlaczego terapeuta robi to, co robi, w danym momencie sesji.
To kurs dla tych, którzy chcą nie tylko „robić Gestalt”, ale rozumieć go na tyle głęboko, by twórczo i odpowiedzialnie dostosowywać go do kontaktu z każdym klientem.
Zawartość kursu
Podstawowe zagadnienia psychoterpaii Gestalt
-
-
PRACA RELACYJNA: zwrot relacyjny, jaźń jako proces na granicy kontaktu, cztery filary dialogu, przeniesienie i przeciwprzeniesienie, reguła 50/50.
-
„PRACA W „TU I TERAZ”: teraźniejszość jako jedyna rzeczywistość zmiany, od „dlaczego?” do „jak?”, niedokończone sytuacje, eksperyment jako narzędzie uobecniania.
-
PRAKTYKA FENOMENOLOGICZNA: „powrót do samych rzeczy”, branie w nawias, twórcze niezróżnicowanie, opis zamiast interpretacji, horyzontalność, mikroproces.
-
UCIELEŚNIONA ŚWIADOMOŚĆ: ciało jako integralny wymiar terapii, symptom jako „drzwi wejściowe”, ciało terapeuty jako instrument, retrofleksja i przerwany gest, etyka pracy z ciałem.
-
PRACA Z POLEM: teoria pola, trzy obszary uwagi, dynamika figura–tło, usztywnione gestalty, wymiar kulturowy i refleksyjność badacza.
-
PRACA Z KONTAKTEM: self na granicy kontaktu, cykl doświadczania, siedem modyfikacji kontaktu jako twórcze przystosowania, terapeuta jako instrument kontaktu.
-
EKSPERYMENT: twórczy akt, nie technika; „bezpieczna sytuacja pogotowia”, sześć faz eksperymentu, stopniowanie, klasyczne techniki (puste krzesło, amplifikacja, monodrama), eksperyment grupowy.